مقدمه: استفاده موضعی و ممتد از ترکیبات فلوراید مانند دهان شویه، خمیر دندان، ژل و محلول باعث کاهش بروز، توقف و ترمیم مجدد پوسیدگی اولیه دندان در مینای دندان می شود. مکانیسم های عمل فلوراید از طریق نفوذ یونهای فلوراید (F-) و جایگزینی آن با یونهای هیدروکسیل (OH-) هیدروکسی آپاتیت مینا، مداخله در متابولیسم میکروبهای پلاک دندانی، توقف رشد و تکثیر و کاهش تعداد سوشهای استرپتوکوک صورت میگیرد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دهان شویه و خمیر دندان فلوراید، بر تعداد کلنی های استرپتوکوکی پلاک میکروبی دندان می باشد.مواد و روشها: از 62 کودک 6-7 ساله یک نمونه پلاک میکروبی از سطح لینگوال دندان مولر دوم شیری فک پایین، قبل از مسواک کردن و دهان شویه کردن با دو ترکیب متفاوت دهان شویه و خمیر دندان حاوی فلوراید و بعد از دوره مطالعه استفاده از خمیر دندان و دهان شویه، نمونه پلاک میکروبی جمع آوری و کشت گردید و میانگین تعداد کلنی ها قبل و بعد از استفاده از این دو ترکیب با هم مقایسه گردیدند.نتایج: میانگین تعداد کلنی های استرپتوکوک در کودکان قبل از استفاده از خمیر دندان و دهان شویه فلوراید 1253± 1341.5) و (1240± 1367 و بعد از استفاده 898± 1151) و (551 ±716 بود. تفاوت میانگین تعداد کلنی های میکروبی گروه دهان شویه و خمیر دندان قبل و بعد از استفاده معنی دار بوده است.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که استفاده از خمیر دندان و دهان شویه فلوراید سبب کاهش تعداد کلنی های استرپتوکوکی پلاک میکروبی می گردد.

زمینه: پنومونی مرتبط با ونتیلاتور (VAP) یک عفونت شایع در بخش مراقبت ویژه (ICU) است که با افزایش عوارض و مرگ و میر همراه است. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر دهانشویه کلرهگزیدین با دهانشویه سینامول در پیشگیری از VAP در بیماران بستری در ICU طراحی شد. روش کار: تعداد 86 نفر از بیماران بستری در بخش ICU به دو گروه 43 نفره تقسیم شدند. گروه اول تحت مراقبت و شستشوی دهان با استفاده از دهانشویه کلرهگزیدین 2/0٪ و گروه دوم تحت مراقبت و شستشوی دهان با استفاده از دهانشویه گیاهی سینامول قرار گرفتند. فراوانی و زمان بروز پنومونی وابسته به ونتیلاتور در این دو گروه باهم مقایسه شد. یافته ها: گروه های تحت درمان با سینامول و کلرهگزیدین ازنظر عوامل دموگرافیک اختلاف معناداری نداشتند (05/0>P). در گروه سینامول 25 نفر (13/58٪ ) و در گروه کلرهگزیدین 27 نفر (79/62٪ ) دچار پنومونی شدند. در فراوانی بروز پنومونی وابسته به ونتیلاتور در دو گروه تحت مطالعه اختلافی یافت نگردید (826/0=P). در گروه سینامول 32٪ قبل از روز پنجم و 68٪ پس از روز پنجم دچار پنومونی شده و در گروه کلرهگزیدین 22/22٪ قبل از روز پنجم و 77/77٪ پس از روز پنجم دچار پنومونی شدند. زمان بروز پنومونی در بیمارانی که به پنومونی وابسته به ونتیلاتور مبتلا می شوند هم در دو گروه تحت مطالعه اختلاف معناداری نداشت (536/0=P). نتیجه گیری: دهانشویه کلرهگزیدین با دهانشویه سینامول در پیشگیری از پنومونی مرتبط با ونتیلاتور در بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه، هیچ ارجحیتی بر یکدیگر در زمان بروز و کاهش میزان بروز پنومونی ندارند.

زمینه: در زمینه تاثیر وارنیش ها بر کاهش میزان ریزنشت در ترمیم های آمالگام مطالعات زیادی انجام شده است اما وارنیش های فلورایددار بیش تر برای درمان ازدیاد حساسیت های عاجی ناشی از ضایعات اروزیو سرویکالی و همچنین به جهت انجام عمل فلورایدتراپی به جای ژل ها و دهان شویه های حاوی فلوراید به کار برده می شوند. معمولا این نوع وارنیش ها به عنوان وارنیش حفره مورد استفاده قرار نمی گیرند. ما در این مطالعه از وارنیش فلورایددار (فلوپروتکتور) به عنوان وارنیش حفره استفاده کردیم و میزان ریزنشت آن را با وارنیش های سیمیاطب، هاروارد و پیش رو مقایسه کردیم.هدف: در صورتی که این وارنیش میزان ریزنشت قابل مقایسه با سایر وارنیش ها را داشته باشد می توان استفاده روتین آن را توصیه کرد.مواد و روش ها: 30 دندان پرمولر سالم انسانی پس از شستشو با برس و آب گرم در آب شهری نگهداری شد. سپس آن ها به 5 گروه آزمایشی تقسیم شدند و به 4 گروه یکی از وارنیش های فوق اختصاص یافت در گروه پنجم که به عنوان کنترل در نظر گرفته شد هیچ نوع وارنیشی استفاده نگردید. بر روی سطوح باکالی و لینگوالی هر دندان یک حفره کلاس V به ابعاد 3×2×1.5mm تراشیده شد و در نهایت تعداد کل نمونه ها 60 عدد گردید. حفرات با آمالگام پرشدند سپس در دستگاه ترموسایکلینگ قرار گرفتند. نهایتا از نمونه ها در بعد باکولینگوالی مقاطعی تهیه شد و میزان ریزنشت در دیوارهای Occlusal و Gingival حفره ترمیمی مورد مطالعه قرار گرفت.نتایج: نتیجه حاصل از این مطالعه نشان داد که وارنیش های پیشرو و فلورپروتکتور در دیواره اکلوزال و جینجیوال به شکل مهم و معناداری دارای درجه ریزنشت کم تری نسبت به سایر گروه ها هستند.

بیان مساله: دستگاه های ارتودنسی ثابت با افزایش تجمع پلاک های میکروبی و تکثیر باکتری ها احتمال رخداد پوسیدگی و دی مینرالیزاسیون مینا، ژنژیویت و پریودنتیت را افزایش می دهند. هر چند دهانشویه کلرهگزیدین بیشترین اثرات ضد میکروبی و ضد التهاب را از خود نشان داده است، اما بروز برخی عوارض جانبی مانع استفاده پیوسته از آن گردیده است.هدف: هدف از انجام این بررسی، مقایسه اثرات ضد میکروبی دو دهانشویه گیاهی پرسیکا و ماتریکا با کلرهگزیدین در بیماران تحت درمان با ارتودنسی ثابت است.مواد و روش: شمار 68 بیمار داوطلب درمان ارتودنسی ثابت مراجعه کننده به مطب خصوصی نویسندگان در سال 1383 در دامنه سنی 13 تا 19 سال با میانگین سنی 16±7 ماه، با بهداشت دهانی خوب و بی التهاب لثه با روش نمونه گیری ساده غیر تصادفی انتخاب و سپس، به طور تصادفی، در چهار گروه 17 نفری جا گرفتند. بجز گروه نخست (شاهد)، که از آنها خواسته شد تا روزانه دو بار دهان را با آب شست و شو دهند، سه دهانشویه کلرهگزیدین، پرسیکا و ماتریکا، به طور تصادفی به سه گروه دیگر داده شده و درباره شیوه استفاده آنها نیز، آموزش لازم داده شد. شمار کلنی کل باکتری های موجود در رینگ الاستیک های پیرامون دو دندان کانین و پرمولر بالا پیش از استفاده، بی درنگ پس از استفاده و سه هفته پس از استفاده از آب و یا دهانشویه در هر چهار گروه در محیط کشت شمرده شده و تغییرات آن به وسیله آزمون های آماری ویلکوکسون ((Wilcoxon Signed Rank و کروسکال- والیس ((Kruskal-Wallis ارزیابی شد. یافته ها: آزمون آماری نشان داد، که مصرف هر سه دهانشویه سبب کاهش معنادار (p<0.001) در شمار ریزجانداران (میکروارگانیسم ها) موجود در پیرامون براکت ها، هم پس از یک بار استفاده و هم پس از 20 روز استفاده در هر گروه می گردد. مقایسه کاهش در شمار کلنی های باکتری ها در میان گروه ها نشان داد، که بیشترین کاهش به وسیله دهانشویه کلرهگزیدین ایجاد شده و تفاوت این گروه با هر سه گروه دیگر از نظر آماری معنادار است P<0.05) و (p<0.001. اختلاف دو گروه پرسیکا و ماتریکا نیز، با گروه شاهد معنادار بود (p<0.001)، اما خود با یکدیگر تفاوتی نداشتند.نتیجه گیری: استفاده از دهان شویه های گیاهی پرسیکا و ماتریکا در بیماران ارتودنسی باعث کاهش معنادار سطح ریزجانداران پیرامون قاعده براکت ها بدون ایجاد عوارض جانبی، مانند تغییر رنگ دندان ها (برخلاف کلرهگزیدین) می گردد. بنابراین، می توان استفاده از آنها را برای مهار شمار باکتری ها در بیماران ارتودنسی پیشنهاد کرد.

زمینه و هدف: از آنجاییکه پوسیدگی ثانویه، مهم ترین علتی است که منجر به شکست ترمیم های رزینی می شود، تولید مواد رزینی با خاصیت ضدمیکروبی، همواره مورد توجه بوده است. هدف از این مطالعه، بررسی عملکرد شیاربندهای فلورایددار و بدون فلوراید حاوی نانوذرات نقره بر استرپتوکوک موتانس بود.روش بررسی: در این مطالعه، خواص ضدمیکروبی شیاربندهای فلورایددار (Clinpro 3M) و بدون فلوراید (Concise 3M) پس از افزودن نانوذرات نقره با درصدهای وزنی 0، 0.01، 0.02، 0.03، 0.04، 0.05 با تست تماس مستقیم مورد بررسی قرار گرفت. شیاربندها بر دیواره های میکروتیوب های 500 میکرولیتری شکل داده شد و پس از کیور شدن توسط دستگاه لایت کیور، در مجاورت باکتری های غوطه ور در محیط مایع قرار گرفتند. سپس در زمان های 3، 24 و 48 ساعت، 10 میکرولیتر از محیط مایع بر روی محیط کشت بلاد آگار، کشت داده شد. بعد از 24 ساعت انکوباسیون در محیط 37 درجه سانتی گراد، تعداد کلونی های موتانس با دستگاه شمارنده کلونی شمارش شد. داده ها با آنالیز واریانس یک طرفه (ANOVA) و آزمون T مستقل ارزیابی شدند.یافته ها: شیاربندهای فلورایددار نسبت به شیاربندهای بدون فلوراید در غلظت های پایین (0-0.02)، تاثیر معنی داری در جلوگیری از رشد استرپتوکوک موتانس داشتند (p£0.001). گروه های حاوی نانوذرات نیز به طور معنی داری رشد باکتری ها را کاهش دادند (p£0.001) که این خصوصیت با افزایش میزان نانوذرات، به وضوح افزایش یافت.نتیجه گیری: اگرچه شیاربندهای فلورایددار خواص ضدمیکروبی از خود نشان دادند، اما با افزایش درصد وزنی نانوذرات نقره، خاصیت ضدمیکروبی قوی تر و موثرتری از خود نشان دادند.

هدف: این مطالعه با هدف بررسی میزان جذب فلوراید در مینای سالم متعاقب مصرف دهانشویه سدیم فلوراید مدارس کشور ارزیابی شد و مقدار آن با دهانشویه خارجی NaFRINSE (مورد تایید ADA) بصورت آزمایشگاهی مقایسه گردید.مواد و روشها: این مطالعه از نوع تجربی دارای گروههای کنترل و آزمایش بود. 30 دندان پرمولر اول سالم که به منظور ارتودنسی کشیده شده بودند به صورت تصادفی به دو گروه پانزده تائی و هر دندان نیز به دو نیمه مزیالی و دیستالی (یک نیمه کنترل و دیگری آزمایش) تقسیم شدند. سطح معینی به صورت نیمدایره روی سطح مینای هر نیمه آزمایش به مدت 30 دقیقه در معرض یکی از دهانشویه ها قرار گرفت و سپس با کاربرد روش Acid Etch Enamel Biopsy در دو عمق از همه نیمه ها نمونه برداری شد. محتوای فلوراید جهت بررسی میزان جذب آن و کلسیم جهت تعیین عمق نمونه برداری در همه نمونه ها اندازه گیری شد.یافته ها: پس از انجام محاسبات و آنالیز آماری به روش Repeated Measure مشخص گردید در هر دو دهانشویه در دو عمق، فلوراید جذب مینایی داشته که بطور متوسط در دهانشویه ایرانی برای عمق اول و دوم به ترتیب 55/594 و33/463 و به همین ترتیب در دهانشویه خارجی برابر 41/781 و 73/488 ppm بود میزان این جذب بین دو دهانشویه از لحاظ آماری اختلاف معنی داری ندارد (P<0.05). نتیجه گیری: دهانشویه تولید شده در ایران همانند مشابه خارجی آن قابلیت افزایش دادن فلوراید مینای دندان را دارد و مصرف آن میتواند به صورت هفتگی به عنوان مکمل برنامه روزانه مسواک زدن خصوصا در مناطقی که ابتلا به پوسیدگی در آنها شیوع بالایی دارد توصیه گردد.

زمینه وهدف: بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت در خطر بالا ابتلا به مشکلات پریودنتال قرار دارند. دهانشویه کلرهگزیدین جهت بهبود سلامت دهان به کار می رود اما عوارض متعددی به همراه دارد. به نظر می رسد دهانشویه های گیاهی بتوانند جایگزین مناسبی برای کلرهگزیدین به شمار روند. تحقیق حاضر با هدف تعیین اثرات دهانشویه های گیاهی ماتریکا و پرسیکا در مقایسه با دهانشویه کلرهگزیدین 0.2% روی شاخص های پریودنتال بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت انجام شد.روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور، 84 بیمار بعد از دریافت آموزش بهداشت، به صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند (گروه اول: پرسیکا، گروه دوم: ماتریکا، گروه سوم: کلرهگزیدین و گروه چهارم: نرمال سالین). دهانشویه تجویز شده به مدت 30 روز به کار برده شد. شاخص های پلاک دندانی، التهاب لثه و خون ریزی از لثه در ابتدای تحقیق، 1 هفته بعد از آموزش بهداشت و نیز 30 روز بعد تعیین شدند. تفاوت ها با آزمون های Kruskal Wallis، آنالیز واریانس یک طرفه، آزمون Mann-whitney U و Tukey بررسی شدند.یافته ها: شاخص های پریودنتال سه گروه آزمایشی (به جز گروه کنترل) به طور قابل توجهی کاهش یافتند. دهانشویه های ماتریکا و پرسیکا، تفاوت معنی داری نداشتند و هر دو به اندازه دهانشویه کلرهگزیدین در بهبود شاخص های پریودنتال موثر بودند، دهانشویه های گیاهی (P>0.01) در کاهش شاخص خون ریزی از لثه کارآیی بهتری نسبت به کلرهگزیدین نشان دادند.نتیجه گیری: دهانشویه های ماتریکا و پرسیکا در بهبود شاخص های پریودنتال بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت موثر هستند.

زمینه و هدف: پوسیدگی دندان ها نوعی بیماری عفونی قابل انتقال با عوامل متعدد در دهان و یکی از شایع ترین بیماری های مزمن در جهان بوده که هزینه های درمانی فراوانی می طلبد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر دهانشویه فلوراید 0.2% و فوکس (ترکیبی زایلیتول و فلوراید 920ppm) بر رشد باکتری استرپتوکوک موتانس و لاکتوباسیل بود.روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، جهت بررسی اثر مهارکنندگی دهانشویه ها ابتدا از روش چاهک و سپس از روش MIC (حداقل غلظت مهارکنندگی) استفاده شد. همچنین جهت آنالیز داده ها از نرم افزار Excel 2016 استفاده گردید.یافته ها: نتایج مطالعه حاضر در روش MIC، بیانگر اثر مهاری هر دو دهانشویه در غلظت های خالص (128 میکروگرم) بود، بدین صورت که دهانشویه فلوراید در غلظت های بالاتر از 32 میکروگرم بر استرپتوکوک موتانس و بالاتر از 2 میکروگرم بر لاکتوباسیل اسیدفیلوس موثر بود و فوکس بر هر دو باکتری تا غلظت های بالاتر از 64 میکروگرم تاثیر داشته و پایین تر از آن بی تاثیر بود. در تست چاهک، هاله عدم رشد دهانشویه فلوراید در غلظت خالص بر روی باکتری استرپتوکوک موتانس 17mm و بر روی لاکتوباسیل اسیدوفیلوس24mm  به دست آمد و در دهانشویه فوکس صفر بود که بیانگر تاثیر فلوراید بر روی باکتری ها و عدم تاثیر فوکس بود.نتیجه گیری: فلوراید به دلیل اثر مهاری خوب در غلظت های مختلف، بر روی استرپتوکوک موتانس و لاکتوباسیل اسید فیلوس در هر دو روش، در مقایسه با دهانشویه فوکس موثرتر بود.

یکی از مشکلاتی که بیماران استفاده کننده از پروتز متحرک به آن مبتلا می شوند کاندیدیازیس مزمن آتروفیک است که به صورت التهاب و سرخی مخاط، به خصوص مخاط کام بروز می کند و همین حالت در کودکانی که برای مدت مدیدی از پلاک متحرک ارتودنسی استفاده نیز دیده می شود.هر ماده ای که در بهبود وضعیت فوق مفید باشد از نظر دندانپزشکان حائز اهمیت خواهد بود. یکی از شرکت های دارویی کشور در حدود 6 سال است که اقدام به تهیه و توزیع دهانشویی کلرهگزیدین 2/0 در صد نموده و با توجه به قیمت مناسب آن جهت استفاده عموم مردم، تصمیم گرفته شد تا اثر این دهانشویه بر کاندیدیازیس متعاقب استفاده ممتد از پروتز کامل بررسی شود.در این تحقیق دو گروه 40 نفری از بیماران انتخاب شدند که گروه اول بعنوان گروه شاهد از نرمال سالین و گروه دوم روزی 2 بار و به مدت 2 هفته از دهانشویه کلرهگزیدین استفاده کردند. در فواصل زمانی معینی از هر دو گروه کشت کاندیازیس و تهیه لام میکروسکوپی انجام شد و در نهایت نتایج بدست آمده نشان داد که 71 درصد بیماران مبتلا به کاندیازیس دهانی متعاقب استفاده از دهانشویه کلرهگزیدین درمان شده اند و با توجه به تست آماری (chi-square) وp.values=0/047  صحت ادعای فوق تایید می شود.